Sytuacje, ktore sprawiają, ze osoba poszczaca moze przerwac post i jest to usprawiedliwione:

1- Choroba: Kto stale choruje lub zachorował w czasie postu, ten nie musi pościć, a jeśli pości, to może przerwać post.

2- Podróż: Udający się w podróż, której droga przekracza 104 km i jest w miejscu podróży krócej niż 15 dni, może nie pościć. „Poszczenie podczas podróży, w trudnościach nie należy do dobra.” (Buhari)

3- Ciąża i karmienie: Jeśli to może zaszkodzić ciężarnej lub jej płodowi to kobieta podczas ciąży i karmienia dziecka nie pości . „Allahu Teala dał zezwolenie na nieposzczenie kobietom w ciąży i karmiącym ale mają post odrobić.” (Ebu Dawud, Tirmizi, Nes
4.Jeśli post może doprowadzić do śmierci lub do chorób umysłowych, wtedy nie jest wskazane pościć.

5- Starość: Czlowiek w podeszłym wieku, jeśli nie jest w stanie pościć i nie ma też szansy na wyzdrowienie , to uiszcza fidje (okup) za dni,w których nie pościl.Np. fidja za 30 dni jest 53 kg mąki.

6- Przymus, groźba: Jeśli zagrożono poszczącemu, że zostanie zabity lub straci część ciała jeśli nie przestanie pościć a grożący jest zdolny to zrobić, dozwolone jest poszczącemu przerwać post.
W Ramadanie poszczenie jest obowiązkiem i wielką zaslugą. Zatem nieposzczenie bez usprawiedliwienia należy do wielkich grzechów.

Ibn Abbas (R) przekazuje: Kiedy werset: „(…) I ktokolwiek spośród was rozpozna ów miesiąc niech pości. (…) ” został objawiany, mężczyźni i kobiety w podeszłym wieku niezdolni do postu, jak również kobiety brzemienne i karmiące piersią obawiające się o siebie i dziecko, mogli jeść w Ramadanie, ale musieli nakarmić jedną biedną osobę za każdy opuszczony dzień.

„ Nieposzczący w Ramadanie jeden dzień bez usprawiedliwienia, jeśli nawet odrabiał będzie jeden dzień postu przez caly rok to i tak nie zyska nagrody tego jednego dnia z Ramadanu.”
Gdy poszczący ma usprawiedliwienie wynikające z religii , to jego nieposzczenie nie jest grzechem. (Tirmizi)